Hoor je het jezelf wel eens zeggen? Je geeft je mening en sluit vervolgens af met ‘moet ik zeggen’. Hoe komen we bij die uitspraak?

Laatst op mijn weg naar de supermarkt, liepen net twee magazijnmedewerkers naar buiten. Het werd me duidelijk dat de een net een auto had aangeschaft en deze graag even aan zijn collega wilde laten zien. Wat bleek.. De collega vond de auto niet zo heel denderend. Hij sprak wat negatieve ‘blabla’ over de nieuwe aanwinst van zijn collega, maar sloot vervolgens af met: “Het is wel een leuke kleur moet ik zeggen”. Eigenlijk komt het neer op: Sorry man, ik vind je auto echt kak, maar ik moet er toch iets positiefs over zeggen dusseh.. tja.. Hij heeft een leuk kleurtje?!

‘Moet ik zeggen’ nemen we dus eigenlijk in de mond om ons toch een beetje te verontschuldigen voor ons gezeik. Want we willen heus niet zeiken, écht niet… Maar hé, soms vallen de verkeerde woorden van het puntje van je tong of hebben je hersenen even geen inspiratie voor gemaakte positiviteit.

Dit staat overigens los van de uitspraak ‘ik moet zeggen….’. Als je dit hoort, kan er niet alleen gezeik volgen of een goedmakertje van gezeik, maar kun je eigenlijk alles verwachten wat een persoon helemaal niet MOET zeggen maar gewoon even kwijt wil. Totaal onnodig!

Zo….dat lucht op moet ik zeggen.

Facebook Reacties
Dit vond ik ervan:
  • Leuk (2)
  • Meuk (0)
  • Inspirerend (0)
  • Saai (0)